Türkiye dönem dönem Ermeni konularını sansürlemek, ifade özgürlüğünü kısıtlamak ya da Ermeni söylemini savunanları cezalandırmakla suçlanmaktadır. Bu konuda Türk Ceza Kanunu (TCK)’nun Türk milletini, Türkiye Cumhuriyetini, Devletin kurum ve organlarını aşağılayan ifadelerin cezalandırılmasını öngören 301. Maddesi[1]’nden yararlandığına ilişkin propaganda yürütülmektedir.[2] Böylece, Türkiye’de Ermeni iddialarına ve tek yanlı Ermeni görüşlerine yönelik ifade özgürlüğüne saygı duyulmadığı izlenimini oluşturabilecek, önyargıların yerleştirilmesine gayret edilmektedir. Böyle bir gayrete güncel bir örnek verebiliriz.

Ermenistan Cumhurbaşkanı Sarkisyan’ın Agos gazetesinin Ermenice yayın editörü ve köşe yazarı Pakrat Estukyan’ı[3] Ermeni sözde soykırımının tanıtılması ve soykırım bilincinin artırılması için harcadığı emekler nedeniyle[4] Ermenistan Cumhurbaşkanlığı ödülüne layık görmesi basın haberlerinde yer almaktadır. İlk bakışta, Ermenistan Cumhurbaşkanı’nın Türkiye’de görev yapmakta olan bir gazeteciye ödül vermesinin üzerinde durulmasına gerek olmadığı düşünülebilir. Ancak herhangi bir Batı ülkesinin, özellikle de demokrasinin ve ifade özgürlüğünün savunucusu olan herhangi bir devletin kendi ülkesini ve milletini karalayan bir görüş ve söylem sahibinin, üstelik de, diplomatik ilişkisi olmayan bir ülkenin Cumhurbaşkanı tarafından ödüllendirilmesine sessiz kalabileceğini, bunu hoşgörü ile karşılayabileceğini düşünmek zordur. Oysa Türkiye burada diğer pek çok ülkede eşine rastlanmayacak ölçüde özgürlükçü bir tavır sergilemektedir.  Bu insancıl ve hoşgörülü tutumu ile Türkiye asılsız Ermeni iddia ve iftiralarına en güzel yanıtı da vermektedir. Ermenistan Cumhurbaşkanı bu tutumu sergilerken, ifade özgürlüğünü sözde ödüllendirme paravanası arkasına saklanmakta, komşusu olan bir ulusun tüm bireylerini, değerleri ve kurumlarıyla birlikte suçlamakta bir beis görmemektedir. Sarkisyan bunu yaparken Ermenistan’da sözde ermeni soykırımını sorgulayabilecek karşı görüşe mutlak sansür uygulandığını unutmaktadır.

Ne yazık ki, kabul edilebilir bir demokrasi ve hukuk devleti olması tartışmalı Ermenistan’da görebildiğimiz bu tutumu "Ermeni soykırımı" iddiasının reddedilmesini cezalandırma yoluna giden bazı Avrupa ülkelerinde de görebilmemiz, insan hakları ve demokrasinin bugün erişebildiği seviye açısından zihinlerde soru ve duraksamalara yol açabilmektedir.

Aynı bağlamda bir başka örnek de, Türk Ermeni ilişkileri konusunda son anına kadar uzlaştırıcı gayretlerinden genel Ermeni görüşlerinden farklı olarak nispeten vazgeçmeyen Hrant Dink’i istismar ettiği artık belli olan ve adı geçenin ‘Anadolu Ermeniliği’ yaklaşımının aksine, diaspora ile işbirliğine ağırlık veren Hrant Dink Vakfı’nın da destekçileri arasında bulunduğu, bir platforma[5] Avrupa Birliği’nin 2 milyon dolarlık hibede bulunmasıdır. Bu suretle Türk görüşlerine karşı dernek ve vakıflar desteklenirken, Türkiye Cumhuriyeti’ne yönelik köksüz suçlama ve hakaretlere ise tepki gösterilmemesi aynı bağlamda değerlendirilebilecek bir konudur. Bu tür çifte standardı yansıtan yaklaşımlardan kaçınılmasının da zamanı gelmiş bulunmaktadır.