7 Haziran 2026 tarihinde gerçekleştirilen Ermenistan parlamento seçimleri, Başbakan Nikol Paşinyan liderliğindeki Sivil Sözleşme Partisi'nin iktidarını koruyarak yeniden güven tazelemesiyle sonuçlanmıştır. Ön sonuçlara göre; seçimlere katılım oranı %58,97 olarak gerçekleşirken, Sivil Sözleşme Partisi oyların %49,81'ini alarak parlamentoda tek başına hükümet kurabilecek çoğunluğu elde etmiştir. Muhalefet cephesinde ise Samvel Karapetyan liderliğindeki Güçlü Ermenistan İttifakı %23,29 oy oranıyla ikinci sırada yer almıştır. Eski Cumhurbaşkanı Robert Koçaryan'ın liderliğindeki Ermenistan İttifakı %9,99 oy oranıyla parlamentoda temsil edilme hakkı kazanmıştır.[1]

Bu seçimler, öncekilerden farklı olarak yalnızca hükümetin geleceğini belirleyen bir siyasi yarış niteliği taşımakla kalmamış, aynı zamanda Güney Kafkasya’daki güç dağılımını, Azerbaycan-Ermenistan barış sürecini, Türkiye-Ermenistan normalleşmesini ve bölgesel aktörlerin politikalarını da doğrudan etkileyecek bir sürecin başlangıcına işaret etmiştir. Dolayısıyla 7 Haziran seçimleri, Ermenistan’ın önümüzdeki yıllarda izleyeceği dış politika yönelimi açısından da kritik bir mesaj niteliği taşımaktadır.

Sivil Sözleşme Partisi’nin zaferi yüzeyde bir siyasi başarı olarak değerlendirilse de aslında daha derin bir toplumsal tercih değişimini yansıtmaktadır. Azerbaycan’ın Karabağ’da hâkimiyetini tesis etmesinin Ermenistan kamuoyunda yarattığı siyasi ve toplumsal sarsıntıya rağmen seçmenlerin önemli bir bölümü, ülkenin geleceğinin kolektif travmalarda ya da yeni çatışmalarda değil ekonomik kalkınmada ve bölgesel entegrasyonda olduğuna karar verdiği görülmektedir.

Muhalefetin kampanyasını büyük ölçüde Karabağ’ın kaybı, Türkiye ile ilişkiler ve hükümetin güvenlik politikaları üzerine kurmasına rağmen seçmenin bu söyleme sınırlı destek vermesi dikkat çekicidir. Bu durum Ermeni toplumunda gerçekçi yaklaşımın, milliyetçi reflekslerin önüne geçmeye başladığını göstermektedir. Uzun yıllar boyunca Ermeni siyasetinin temel belirleyicisi olan “Karabağ meselesi”, artık yerini ekonomik reformlar, göç, yatırım ve güvenlik politikalarına bırakmaktadır. Bu durum Ermenistan'ın ulusal kimliğinde de önemli bir dönüşüme işaret etmektedir. Ülke ilk kez bağımsızlık sonrası dönemde dış politikasını yalnızca geçmişe dayalı ideolojik hayaller ile tanımlamayan bir siyasi anlayışa yönelmektedir.

Azerbaycan ile Barış Süreci       

Seçimlerin en önemli sonuçlarından biri, Azerbaycan ile yürütülen barış müzakereleri üzerindeki etkileri olacaktır. Sivil Sözleşme Partisi’nin seçimlerden birinci çıkarak parlamentoda çoğunluğu elde etmesi, Başbakan Nikol Paşinyan’a müzakere sürecini sürdürme konusunda önemli bir siyasi meşruiyet sağlamıştır. Ancak elde edilen çoğunluk, Azerbaycan’ın barış anlaşmasının imzalanması için ön şart olarak öne sürdüğü anayasa değişikliğini gerçekleştirmeye tek başına yeterli görünmemektedir. Bu nedenle seçim sonuçları, Paşinyan hükümetinin barış sürecine devam etmesine destek sunsa da, anlaşmanın önündeki temel hukuki ve siyasi engelleri tamamen ortadan kaldırmamaktadır.

Dolayısıyla, Ermenistan’da anayasal değişiklik gerektiren adımların atılabilmesi için daha geniş bir siyasi uzlaşıya ihtiyaç duyulması muhtemeldir. Ayrıca diaspora grupları ile milliyetçi ve radikal muhalefet çevrelerinin, özellikle Karabağ meselesi ve Azerbaycan ile normalleşme süreci konusunda hükümete yönelik eleştirilerini sürdürmeleri beklenmektedir. Dolayısıyla seçim sonuçları barış sürecinin devamlılığı açısından olumlu bir zemin oluştursa da, nihai bir anlaşmaya ulaşılmasının önündeki iç siyasetteki engeller varlığını korumaktadır.

Yeni dönemde Paşinyan hükümetinin temel önceliklerinden biri ekonomik refahın iyileştirilmesi olacaktır. Seçmenlerin önemli bir bölümü yaşam standartlarının yükseltilmesi, istihdam imkânlarının artırılması ve ekonomik istikrarın güçlendirilmesi yönünde beklenti içindedir. Bu doğrultuda yabancı yatırımların teşvik edilmesi, altyapı projelerinin hızlandırılması, teknoloji sektörünün geliştirilmesi ve diaspora sermayesinin ülkeye çekilmesi hükümetin öncelikli politika alanları arasında yer alacaktır. Öte yandan Azerbaycan ve Türkiye ile normalleşme süreçlerinde ilerleme kaydedilmesi halinde, Ermenistan’ın bölgesel ulaştırma ve ticaret ağlarına entegrasyonunun hızlanması ve bunun ekonomik büyümeye olumlu katkı sağlaması beklenebilir.

Türkiye – Ermenistan İlişkileri

Seçim sonuçları Türkiye-Ermenistan ilişkileri açısından da dikkat çekici sonuçlar doğurabilir. Son yıllarda taraflar arasında yürütülen normalleşme görüşmeleri belirli ilerlemeler kaydetmiş olsa da süreç henüz kalıcı bir siyasi çerçeveye kavuşmamıştır. Sivil Sözleşme Partisi’nin parlamentoda çoğunluğu elde etmesi, Erivan yönetiminin normalleşme politikasını sürdürmesine önemli bir siyasi destek sağlayacaktır. Bununla birlikte, parlamentoya giren muhalefet partilerinin önemli bir bölümünün Türkiye ve Azerbaycan ile normalleşme süreçlerine mesafeli yaklaşması, hükümetin bu alanda atacağı adımların iç politikada tartışılmaya devam edeceğine işaret etmektedir. Bu nedenle seçim sonuçları normalleşme sürecinin devamlılığı açısından olumlu bir zemin oluştursa da, sürecin ilerleyişi hükümet ile muhalefet arasındaki siyasi rekabetten ve kamuoyundaki farklı yaklaşımlardan etkilenmeye devam edecektir. Ermenistan açısından ise Türkiye ile ilişkilerin normalleşmesi, bölgesel izolasyonun azaltılması ve ekonomik fırsatların genişletilmesi bakımından stratejik önem taşımaktadır.

Ermenistan- Rusya İlişkilerinde Yeni Dönem

Seçimlerin uluslararası boyutta en dikkat çekici sonuçlarından biri Ermenistan-Rusya ilişkilerinde ortaya çıkmaktadır. Geleneksel olarak Rusya’nın nüfuz alanında bulunan Ermenistan’ın, son yıllarda Batı ile ilişkilerini geliştirme yönünde adımlar attığı ve bu adımların neticesi olarak Rusya’nın sert yaptırım ve uyarılarda bulunduğu bilinmektedir. Sivil Sözleşme Partisi’nin yeniden iktidar olması bu sürecin devam edeceğine işaret etmekte ve Ermenistan’ın dış politika önceliklerinde kademeli çeşitlendirme arayışının devam edeceğinin göstermektedir. Bununla birlikte bu durum Rusya ile tam kopuş anlamına da gelmemektedir. Zira Ermenistan’ın enerji, ticaret ve güvenlik alanlarında Rusya’ya olan bağımlılığı bir süre daha devam edecektir. O sebeple Ermenistan’ın önümüzdeki dönemde çok yönlü ve dengeli bir dış politika sürecini devam ettirmesi beklenmektedir.

Batı ile Entegrasyonun Güçlenmesi

Paşinyan yönetimi son yıllarda Batılı kurumlarla ilişkilerin geliştirilmesi yönünde önemli adımlar attığı bilinmektedir.  Seçim zaferi, söz konusu politikaların Ermeni toplumu nezdinde belirli bir meşruiyet kazandığını göstermektedir.  Nitekim seçim sürecinde Avrupa Birliği ve ABD başta olmak üzere Batılı aktörlerin Paşinyan yönetimiyle sürdürdükleri yakın temaslar ve reform gündemine verdikleri destek dikkat çekmiştir. Bu durum, Ermenistan’ın Batı ile geliştirdiği siyasi ve ekonomik iş birliğinin önümüzdeki dönemde daha da derinleşebileceğine işaret etmektedir. Dolayısıyla seçim sonuçlarının, Avrupa Birliği’nin Ermenistan’a yönelik ekonomik yardım programları, yatırım projeleri ve kurumsal iş birliği mekanizmalarının genişletilmesi açısından elverişli bir zemin oluşturabileceği değerlendirilmektedir.

Sonuç olarak, 7 Haziran 2026 seçimleri Ermenistan’da yalnızca yeni hükümetin belirlenmesini değil, aynı zamanda ülkenin önümüzdeki dönemde izleyeceği stratejik yönelimin teyit edilmesini de sağlamıştır. Seçim sonuçları, seçmenlerin önemli bir bölümünün istikrar, reform ve dış politikada gerçekçi bir yaklaşımı desteklediğini ortaya koymuştur. Bununla birlikte, Sivil Sözleşme Partisi’nin elde ettiği parlamento çoğunluğu, Paşinyan yönetiminin karşı karşıya bulunduğu temel siyasi ve kurumsal sorunları tek başına çözmeye yeterli değildir. Özellikle Azerbaycan ile yürütülen barış sürecinde, Bakü’nün ön koşul olarak gündeme getirdiği anayasal değişiklik meselesi önemini korumaktadır. Parlamentodaki siyasi dağılım, kapsamlı anayasal düzenlemelerin gerçekleştirilmesi için gerekli siyasi desteğin henüz tam olarak oluşmadığını göstermektedir. Bu nedenle seçimler, barış sürecinin sürdürülmesine yönelik siyasi meşruiyeti güçlendirmiş olsa da, nihai bir anlaşmanın önündeki tüm engelleri ortadan kaldırmış değildir.

Önümüzdeki dönemde Azerbaycan ile barış görüşmeleri, Türkiye ile normalleşme süreci, Rusya ile ilişkilerin yeniden tanımlanması ve ekonomik reformlar Erivan yönetiminin temel gündem maddeleri olmaya devam edecektir. Bu hususlarda kaydedilecek ilerlemeler Ermenistan’ın bölgesel konumunu ve ekonomik geleceğini doğrudan etkileyecektir. Dolayısıyla 7 Haziran seçimleri, Ermenistan’ın siyasi yönelimine ilişkin önemli bir tercih ortaya koymuş olmakla birlikte, ülkenin karşı karşıya olduğu stratejik sorunların çözümüne yönelik sürecin henüz başlangıç aşamasını temsil etmektedir. Söz konusu sürecin etkileri, Ermenistan’daki iç siyasi dengelerin ötesine geçerek Güney Kafkasya’nın refah ve istikrarını şekillendirebilecek niteliktedir.