Paşinyan hükümetinin bölgenin ve güncel durumun gereklerine uygun demeç ve hareketlerinin Ermenistan bakımından hem politik hem de ekonomik olarak sağladığı gelişme son günlerde gündemde sıkça kendine yer bulmaktadır. Bölge ülkelerinin ılımlı, çözüm odaklı ve istikrarı besleyen adımları ikili ilişkilerdeki olumlu havanın devam etmesini sağlarken, bu olumlu gelişmeleri sorgulayan ve eleştiren, geçmişi ve aşırılığı tescilli Taşnak Partisi (ARF) her fırsatta rahatsızlığını dile getirmektedir.

Geçtiğimiz günlerde Paşinyan meclisteki konuşmasında ARF’yi hedef almıştır. Paşinyan konuşmasında tesis edilmeye çalışılan yeni ve gerçek Ermenistan düzeninin radikal ve militan tutumu ile öne çıkan, çözümsüz tartışmalardan beslenen, nefreti odak noktası haline getiren ARF’nin politikaları ile çatıştığını; bu sebeple artık Taşnakların Ermenistan’da yeri olmadığını vurgulamıştır. ARF’yi bu tutumundan ve Ermenistan halkını kin ve düşmanlığa sevk etmeyi amaçlayan tavrından ötürü “sabıkalı” olarak niteleyen Paşinyan, partinin şiddet temelli olduğunu ve bu şiddetin kendi üyeleri arasında dahi baskın bir yeri olduğunu ifade etmiştir. Konuşmasının ilerleyen kısımlarında Paşinyan, ARF’ye üye olan kişilerin partiye bağlılık yemini etmelerinin tuhaflığına da değinmiştir.[1]

Taşnak Partisi’nin yalnızca muhalefet rolü üstlenen bir partiden ziyade Ermenistan için faydalı olmadığı günümüzde aşikâr olan birtakım farklı hedeflerin maşası olduğu bilinen bir gerçektir. Üyelerin sanki bir örgüte ya da orduya girercesine ARF’ye bağlılık yemini etmeleri ve radikal tutumdan uzaklaşan kişilerin parti içinde aforoz edilmesi gibi durumlar Paşinyan’ın eleştirilerini haklı kılmaktadır. Bir süredir gerçek Ermenistan ile tarihsel Ermenistan’ın çatıştığı noktalarda bağımsızlığın, refahın, barış ve istikrarın tehlikeye girmesinden bahisle geçmişten gelen hırsların bir kenara bırakıldığı ve geleceğin odak noktası haline getirildiği bir ideali savunan Paşinyan, ARF ile bu hususta taban tabana zıt bir politika izlemektedir. Bu politikanın sonucu olarak Ermenistan’ın ticaret hacmini artıracak adımlar atılmış, uluslararası kamuoyunda Ermenistan daha görünür hale gelmiş, yatırım potansiyeli günden güne artan bir ülke olmuştur. Çözümsüzlüğü ve çatışmayı önceleyen politikaları ve şiddet dolu geçmişiyle ünlü Taşnak Partisi ise bütün bu gelişmeleri eleştirmekte, Ermenistan’ın refah ve istikrarı için ise neredeyse mandacı bir tutumla özdeşleşecek şekilde üçüncü devletlerin müdahalesini ön plana çıkarmakta ve Paşinyan’ın politikasına gerçek bir alternatif sunamamaktadır. Daha önce yazılarımızda bahsettiğimiz üzere Ermenistan’daki muhalefet boşluğunun temel sebebi de bu alternatif eksikliğidir. Görüleceği üzere Ermenistan’da muhalefet partileri demokrasinin özünden gelen rollerini göz ardı etmekte ve seçmen için bir alternatif oluşturmakta aciz kalmaktadır.

Sonuç olarak; son gelişmeler göstermektedir ki ARF, geleneksel şiddet ve suç eğilimine dayanan etkinliğinden vazgeçmek niyetinden yoksundur. Ermenistan’ın komşularıyla ikili ve bölgesel ilişkilerini sağlam bir temele oturmaya, buna ek olarak müdahaleci bir yaklaşımdan uzak bir şekilde uluslararası kamuoyuna adapte olmaya çalıştığı günümüz şartlarında ARF’nin alışılageldik şiddet ve gerilim söyleminin yeri yoktur. ARF’nin Ermenistan meclisindeki varlığı çoğulcu demokrasiye değil, tartışma ve kin ortamına katkıda bulunmaktadır. Paşinyan’ın da ifade ettiği gibi, ARF ve benzeri müdahaleci tavrını koruyan ve hem ülkeler hem de bireyler arasındaki düşmanlıktan beslenen militan partiler var oldukça, Ermenistan’ın dünyaya açılmasını, barış, refah ve istikrarını tehdit eden unsurlar da bu varlıktan nemalanmaya devam edeceklerdir.